GECENİN KARANLIĞI
gecenin siyahlığı çökmüş üstüme
karanlığın vermiş olduğu yalnızlıla birlikte
küçük bir çocuk gibi ağlıyorum
dökülen her gözyaşım yüreğimde fırtınalar koparıyor
sessizliğin içerisindeki çığlıklar kadar dalgalı olan deniz
bu kez her zamanki sakinliğimi vermiyor bana
sensizlik bir çığ gibi düşmüş kalbime
hareket etmeme izin vermiyor hasretin
gözlerinin derinliklerindeki iç dünyayı keşfetmenin
huzuru kaplıyor içimi bir anda...
her gözlerine baktığımda
kalbime düşen kıvılcımlar
alevlere dönüştürüyor göz bebeklerini
ve ben o alevlerin içerisinde
sonbaharın kuru soğuğundaymışım gibi üşüyorum...
(çok özel birisine ölene kadar her zmn kalbimde olacak)
seni çok seviyorum...
_________________

www.forumnettr.com