Aşık İbreti Şiirleri

[gizli_ajan90]

Aşık İbreti©1920 - 5 Kasım 1976. Sarız'ın Kırkısrak köyünde doğdu. Asıl adı Hıdır Gürel'dir. Geçmişi Akçadağ'dan göçen bir aileye dayanmaktadır. Aşıklık geleneğinin yoğun olduğu bir aile ve yörede büyüdü. İlk deyişleri köylerine gelip giden dedelerden öğrendi. Zaman içinde cemlerde dinlediği dede ve zakirlerden öğrendikleriyle de bilgisini pekiştirdi.

18 yaşında evlendi. Askere gidinceye dek ayakkabı tamirciliğiyle geçimini sürdürmeye çalıştı. Askerlik dönüşü Afşin'e giderek birkaç hafta içinde terziliğe ilişkin temel bilgileri kavrayarak Sarız'da terzilik yaptı. Bağlama çalmayı bu dönemden sonra öğrendi ve sürekli okuyarak kendini geliştirdi.

Yaşamının zorluğu nedeniyle İbreti mahlasını kullanmaya başladı.

Terziliğin dışında madencilik, bağlama yapımcılığı, diş çekmek, fotoğrafçılık gibi çeşitli işlerle geçimini sağladı. Fotoğrafçılık işini önce Sarız'da sonra Elbistan'da sürdürdü. Bu dönemde Alevilere yönelik birtakım saldırılardan dolayı işyeri tahrip edildiğinden yeniden Sarız'a, sonra da İstanbul'a yerleşti.

Aşık İbreti'nin, değişik konuları işlediği şiirleri hem kendisi, hem de başka sanatçılar tarafından seslendirildi.

İstanbul'da öldü ve orada toprağa verildi.


--------------------------------------------------------------------------------

Benim


Kaşın mihrabımdır Kabem yüzündür
Söylerim çıktıkça avazım benim
Benim kıblegahım iki gözündür
Her vakit sanadır niyazım benim

Cemalin var iken gerekmez cennet
Cennet için asla eylemem minnet
Sana gönül vermek farz ile sünnet
İşte budur vakit namazım benim

Tuba dedikleri güzel boyundur
Huri melek derler senin soyundur
Aşıka cevretmek eski huyundur
Dişi inci dudak kirazım benim

Nice asıkların aklını aldın
Nicesin aşk ile sevdaya saldın
Yer ile bir ettin beni de buldun
Üst üste yıkarak enkazım benim

İbreti kapında her zaman kulum
Asla eteğinden kesemem elim
Görmezse gözlerim lal olsa dilim
Senden ayrılamaz bu özüm benim



Efendim

Her neyi gördükçe kasların yıkma
Ne suçum var ise bıldır efendim
Hata eyledimse kusura bakma
Düştümse elim tut kaldır efendim

Nedir bu keman kas nedir bu gözler
Açtığın yaralar durmadan sızlar
Hatırdan çıkmıyor o şirin nazlar
Ya kurtar yahut da öldür efendim

Gün güne arttırdın derdi sızımı
Açmaz oldum hiçbir yana gözümü
KIS eyledin baharımı yazımı
Bilmem ki bu nice haldır efendim

Gayrilere sırrım açamaz oldum
Bal şerbet verseler içemez oldum
Kırdın kanadımı uçamaz oldum
İster ağlat ister güldür efendim

Sensiz gam kederdir her gene günüm
Niçin işitmezsin feryad u ünüm
Benim Kabem sensin imanım dinim
İbreti kapında kuldur efendim